Blog: Sander Terphuis

1-7-2016
Sander Terphuis: Iraanse vluchteling met een oer-Hollandse naam die strijdt voor mensenrechten

Mijn ouderlijk huis staat in het zuiden van Teheran. Daar ben ik geboren en heb ik tot mijn achttiende gewoond. Op mijn achttiende verruilde ik de miljoenenstad Teheran voor een klein dorp in Friesland. Mensen hebben het soms over een cultuurshock. Zo heb ik het ook inderdaad ervaren toen ik pas in Nederland was: alles was anders. Het leek erop dat ik de Perzische lente tegemoet ging in mijn thuisland met zijn mooie weilanden, krachtige windmolens en prachtige tulpenvelden. “Mijn droomland Holland”, dacht ik toen. Echter, ik ontwaakte. Alles om mij heen was plat. Geen berg te zien. Bergen beklimmen was mijn lust en mijn leven. Hoe nu verder? Een beklemmend gevoel.

Zonder familie ontvluchtte mijn vaderland Iran. Het verlangen naar de vrijheid was zeer sterk. Ik wilde architect zijn van zijn eigen leven. In Nederland bouwde ik een nieuw leven op. Dankbaar greep ik alle kansen aan om in vrijheid mijn dromen waar te maken. Ik leerde Nederlands en Fries, studeerde rechten en filosofie, ging werken bij bij de overheid, werd politiek actief en ik veranderde mijn naam in Sander Terphuis. Voor mijn vrijheid betaalde ik een hoge prijs. Het was het wel waard.

Mijn leven kenmerkt zich door gedrevenheid, optimisme en veerkracht. En mijn motto is bergen beklimmen, drempels overwinnen en dromen najagen.

Voor mijn inburgering maakte ik een boeiende ontdekkingsreis door heel Nederland, waarbij ik kennis maakte met de Nederlandse samenleving; met veel mooie en waardevolle ontmoetingen. Tijdens mijn ontdekkingsreis kwam ik ook terecht in de stad van vrede en recht; in deze mooie stad achter de duinen. In Den Haag ontdekte ik de vrijheid aan zee, in Den Haag liep ik urenlang door de duinen en op het strand. Ik ging langs bij een Haagse koffietent, en leerde Haags praten. Ik genoot van het cabaret van Harry Jekkers, en van de jaarlijkse Vlaggetjesdag bij Scheveningen. Het duurde niet lang dat ik verliefd werd op mijn geliefde stad Den Haag; de stad van vrede en recht en de stad waar onze parlementaire democratie gevestigd is.

In mijn vaderland Iran droomde ik over fundamentele waarden als vrijheid, democratie, mensenrechten, en rechtsstaat. In mijn geliefde stad Den Haag worden deze waarden tastbaar en merkbaar. Maar ik besef al te goed dat we steeds waakzaam moeten zijn over onze verworvenheden, en dat we als samenleving verantwoordelijkheid moeten dragen voor datgene wat ons zoveel waarde is als vrijheid en mensenrechten.

Ik heb meegemaakt wat onvrijheid met iemand doet. Ik heb angst gevoeld in Iran; angst om opgepakt te worden als ik mijn mening zou uiten. Dat nooit meer. Ik ben zeer verheugd en dankbaar om te mogen leven in deze mooie kleurrijke stad van vrede en recht. En ik zal blijven strijden voor mensenrechten en vrijheid; met als doel respect en recht voor ieder mens.

Deel deze pagina op social media:

Onze partners: